รวมคอมเม้นท์ คำวิจารณ์ “สุดจี๊ด” ของ รถไฟฟ้า…มาหานะเธอ

10 Comments

1. บี
   Posted ตุลาคม 18, 2009 at 4:37 pm | Permalink

   ใคร ๆ อาจไม่ชอบตอนจบ แต่ตอนจบทำให้ได้คิดหลายอย่างต่าง ๆ กันไป คุณเปลี่ยนตัวเอง หรือ คุณอยากเรียนรู้ ในสิ่งที่เค้า เป็น จึงเลือกทำแบบ นั้น กลับชอบนะ ที่ตอนจบ นางเอกคิดจะโทรศัพท์แต่ก็ไม่มีใครให้โทรเหมือนคนในรถ คำถามคือ ในที่สุด การรอคอยก็จบสิ้นลงต่ะหาก จริง ๆ ฉากจบ ให้เราคิดแหละ ถ้าเราคิดได้ เราจะเข้าใจ ตั้งแต่แรกเลย ว่า เค้าสร้างตอนจบได้ดี กว่าที่เราคิดไว้หน่ะ ชอบมากมาย

2. Afdol
   Posted ตุลาคม 19, 2009 at 5:42 pm | Permalink

   ชอบตอนจบอ่ะครับเค้าปรบมือให้เพราะไฟติดหรือว่าปรบให้เพราะคริสได้เบอร์เคนอ่ะครับ555+

3. zero
   Posted ตุลาคม 21, 2009 at 10:19 am | Permalink

   แต่ว่า.. เคนไปอยู่ในรถไฟฟ้าที่คริสอยู่ได้ยังไง
   ในเมื่อฉากที่ขึ้นรถไฟฟ้าก็อยู่กันคนละชั้น.. ต่อให้วิ่งจะทันรึเปล่าก็ไม่รู้
   (ถ้าเอาตามความเป็นจริง) เพราะคนค่อนข้างเยอะทีเดียวเลย สถานีสยามเนี่ยน่ะ..

4. PTpt
   Posted ตุลาคม 22, 2009 at 10:10 pm | Permalink

   โหย
   สุดยอดเรยเพ่!!

   พี่คริสสวยมาก พี่เคนก้หล่อ!!!
   ผู้กำกับเก่งมากกกก
   ให้เต็มร้อยเร๊ยยย :’))

5. eddytalk
   Posted ตุลาคม 30, 2009 at 9:40 am | Permalink

   Themeของเรื่องนี้คือ “เวลา…กับความรัก”

   คนเขียนบทและผู้กำกับจะต้องยึดเอา”แก่นแกน”หรือThemeนี่ล่ะ ในการผูกโยงเรื่องต่างๆให้เข้าหากัน แต่ต้องไม่หลุดจากThemeเพราะไม่งั้นหนังจะห่วย เหมือนหนังพจน์ อานนท์

   1.พระเอกทำงานกลางคืน แต่นางเอกทำงานกลางวัน = สร้างความขัดแย้งให้เห็นว่าคู่นี้มีอุปสรรคเรื่อง “เวลา” (แต่แม้นเวลาไม่ตรงกันก็มีสื่อกลางให้เจอกันคือ”รถไฟฟ้า”)

   2.พระเอกเคยผิดหวังในรักเก่าจากเรื่องเวลา ถือเป็นปมในความรัก ด้วยคำที่คนรักเก่าพูดว่า”คนเราถ้าไม่ได้เจอกันเลย จะเรียกว่าเป็นแฟนกันได้ยังไง”=พระเอกผิดหวังในรักเพราะ”เวลาไม่ตรงกัน”

   3.ในหนังแสดงออกหลายเรื่องในเรื่องเวลากับการเดินทางไปทำงาน และการไปทำงานสายของนางเอก = นางเอกมีปัญหาเรื่องเวลาตลอดตอนทำงานกลางวัน แต่พอย้ายมาทำงานกลางคืน(ตอนท้ายเรื่อง) กลับไม่มีปัญหา = หนังจะบอกว่า..จริงๆ มึงน่ะล่ะเหมาะกับการทำงานเวลากลางคืนมากกว่ากลางวัน

   4.ความหมายเชิงสัญลักษณ์(Symbolic) ในเรื่องเวลาของหนังเรื่องนี้มีหลายเรื่อง เช่น เรื่องการที่นางเอกชอบต้มมาม่ากิน เพราะอ้างว่าไม่มีเวลา../การที่นางเอกไม่รอให้มาม่ามันนุ่มก่อน(3นาที) เพราะใจร้อนขี้เกียจรออ้างว่า”ชอบกินกรอบๆ” ถ้าชอบกินกรอบๆ จะใส่น้ำทำบิดามึงรึ!!! /หนังแสดงให้เห็นว่าการรีบร้อนทำมาม่าเกินไปของนางเอก เพราะนางเอกรีบร้อนไปซ่ะทุกเรื่อง!!!!!

   5.เวลากับความรัก ที่เด่นมากๆ ในเรื่องนี้คือตอนที่พระเอกต้องไปเรียนต่อเมืองนอก นางเอกระลึกได้ถึงความรักที่พระเอกมีให้… กระวนกระวายรีบไปให้ทันพระเอกขึ้นเครื่องบิน(เหมือนฉากในหนังฝรั่งหลายๆเรื่อง) แต่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ไม่เหมือนในหนังโรแมนติคหลายๆ เรื่อง…. คือ “ไม่ทันเวลา” ไปไม่ทัน…!!!

   6.หนังแสดงให้เห็นว่านางเอกเป็นคนที่ลุกลี้ลุกลนเรื่องเวลามากๆ ทุกครั้งที่ทำอะไร”โก๊ะๆล้นๆ” ก็เพราะรีบทำจนเกินไป.. ไม่รู้จะรีบไปไหน!!!

   และอีกหลายเรื่องใน Theme ที่ว่านี้…

   ****************************************************************************

   หนังเรื่องนี้ต้องการจะบอกว่า “ความรักต้องการเวลา” ไม่ต้องรีบไม่ต้องเร่ง ของทุกอย่างมีเวลาของมัน เหมือนต้มมาม่าต้องรอ3นาทีเส้นถึงนุ่ม

   เหมือนไปสนามบินไม่ทัน..รออีก 2ปีพระเอกกลับมาเมืองไทยมึงก็ได้เจอกัน!! เหมือน”อีน้องสาว”ข้างบ้านที่เป็นคู่แข็ง..อยู่ดีๆ แม่งก็เลิกแย่งพระเอกไปเอง

   เวลากับชีวิต / เวลากับความรัก / เวลาจัดสรร / เมื่อถึงเวลา…ไม่ต้องบิ๊วท์..แม่งมาเอง !!!

   “บางทีเวลาขึ้นภูเขาอย่ามองแต่เป้าหมายคือ”ยอดเขา” ต้นไม้ใบหญ้าริมทางก็สวยไม่หยอก..ขึ้นไปดู”วิว”ไปด้วยก็ได้..สบายใจดี!!!”

6. eddytalk
   Posted ตุลาคม 30, 2009 at 9:45 am | Permalink

   Themeของเรื่องนี้คือ “เวลา…กับความรัก”
   1.พระเอกทำงานกลางคืน แต่นางเอกทำงานกลางวัน = สร้างความขัดแย้งให้เห็นว่าคู่นี้มีอุปสรรคเรื่อง “เวลา” (แต่แม้นเวลาไม่ตรงกันก็มีสื่อกลางให้เจอกันคือ”รถไฟฟ้า”)
   2.พระเอกเคยผิดหวังในรักเก่าจากเรื่องเวลา ถือเป็นปมในความรัก ด้วยคำที่คนรักเก่าพูดว่า”คนเราถ้าไม่ได้เจอกันเลย จะเรียกว่าเป็นแฟนกันได้ยังไง”=พระเอกผิดหวังในรักเพราะ”เวลาไม่ตรงกัน”
   3.ในหนังแสดงออกหลายเรื่องในเรื่องเวลากับการเดินทางไปทำงาน และการไปทำงานสายของนางเอก = นางเอกมีปัญหาเรื่องเวลาตลอดตอนทำงานกลางวัน แต่พอย้ายมาทำงานกลางคืน(ตอนท้ายเรื่อง) กลับไม่มีปัญหา = หนังจะบอกว่า..จริงๆ มึงน่ะล่ะเหมาะกับการทำงานเวลากลางคืนมากกว่ากลางวัน
   4.ความหมายเชิงสัญลักษณ์(Symbolic) ในเรื่องเวลาของหนังเรื่องนี้มีหลายเรื่อง เช่น เรื่องการที่นางเอกชอบต้มมาม่ากิน เพราะอ้างว่าไม่มีเวลา../การที่นางเอกไม่รอให้มาม่ามันนุ่มก่อน(3นาที) เพราะใจร้อนขี้เกียจรออ้างว่า”ชอบกินกรอบๆ” ถ้าชอบกินกรอบๆ จะใส่น้ำทำบิดามึงรึ!!! /หนังแสดงให้เห็นว่าการรีบร้อนทำมาม่าเกินไปของนางเอก เพราะนางเอกรีบร้อนไปซ่ะทุกเรื่อง!!!!!
   5.เวลากับความรัก ที่เด่นมากๆ ในเรื่องนี้คือตอนที่พระเอกต้องไปเรียนต่อเมืองนอก นางเอกระลึกได้ถึงความรักที่พระเอกมีให้… กระวนกระวายรีบไปให้ทันพระเอกขึ้นเครื่องบิน(เหมือนฉากในหนังฝรั่งหลายๆเรื่อง) แต่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ไม่เหมือนในหนังโรแมนติคหลายๆ เรื่อง…. คือ “ไม่ทันเวลา” ไปไม่ทัน…!!!
   และอีกหลายเรื่องใน Theme ที่ว่านี้…
   ต้องรีบไม่ต้องเร่ง ของทุกอย่างมีเวลาของมัน เหมือนต้มมาม่าต้องรอ3นาทีเส้นถึงนุ่ม

   เหมือนไปสนามบินไม่ทัน..รออีก 2ปีพระเอกกลับมาเมืองไทยมึงก็ได้เจอกัน!! เหมือน”อีน้องสาว”ข้างบ้านที่เป็นคู่แข็ง..อยู่ดีๆ แม่งก็เลิกแย่งพระเอกไปเอง

   เวลากับชีวิต / เวลากับความรัก / เวลาจัดสรร / เมื่อถึงเวลา…ไม่ต้องบิ๊วท์..แม่งมาเอง !!!

   “บางทีเวลาขึ้นภูเขาอย่ามองแต่เป้าหมายคือ”ยอดเขา” ต้นไม้ใบหญ้าริมทางก็สวยไม่หยอก..ขึ้นไปดู”วิว”ไปด้วยก็ได้..สบายใจดี!!!”

7. eddytalk
   Posted ตุลาคม 30, 2009 at 10:22 am | Permalink

   ชื่อเรื่องๆ นี้มีเสน่ห์ ..
   1.เป็นการล้อพ้องคำ “รถไฟฟ้ามหานคร”
   2.มีความหมายเชิงน่ารัก”รถไฟฟ้า..มาหานะเธอ” ประมาณว่า..อายุเข้าสู่เลข 3 แล้วน่ะ..รถไฟขบวนสุดท้ายแล้ว.. แต่ไม่ใช่รถไฟธรรมดา… แต่เป็น “รถไฟฟ้า..เลยน่ะมึงงง”

   รถไฟขบวนสุดท้าย = หนุ่มๆ ที่เข้ามาในช่วงโค้งสุดท้าย
   รถไฟฟ้า = หนุ่มหล่อ เท่ห์จัด..และทันสมัย

8. ตุ้ม
   Posted ตุลาคม 30, 2009 at 12:38 pm | Permalink

   ตอนแรกก็คิดไปต่าง ๆ นานานะ ตอนที่ไฟดับ แต่พระเอกก็ไม่ใช่ช่างไฟแล้วจะไปแก้ตรงจุดไหน อีกทีคิดว่ารถไฟมีปัญหา แล้วพระเอกก็อยู่ใกล ๆ บริเวณนั้นก็เลยมาจัดการเอง แต่คิดไปพระเอกไม่ได้เป็นช่างเทคนิค แต่เป็นวิศวะ ด้านการเจียราง สุดท้ายก็เลยคิดว่าคงวิ่งลงตอนช่วงที่คิดได้สุดท้ายก่อนรถไฟออก แล้วรับขึ้นรถไป ส่วนตอนที่คนปรบมือก็ยังก้ำกึ่งว่าดีใจที่ไฟมาแล้ว หรือว่าเพราะจัดฉากให้พระเอกกับนางเอก มาบอกเบอร์โทรศัพท์ ให้เซอร์ไพรซ์ นี่จึงเป็นเหตุผลที่ทำให้ผมต้องไปดูความน่ารักของหนังเรื่องนี้ ที่เป็นธรรมชาติมาก กับความน่ารักของนางเอก ที่ดูธรรมดา มีความเปิ่นเป็นอาวุธ แต่เธอไม่ใช่คนธรรมดาเลย ถึง 3 รอบแล้ว แต่ก็ยังยิ้มและใจเต้นได้ทั้งสามครั้ง ชอบครับ

9. SCHENE
   Posted พฤศจิกายน 2, 2009 at 10:10 pm | Permalink

   แม่ง eddytalk เป็นใครว่ะ
   วิจารณ์ดีฉิบหาย
   เมล์มาคุยหน่อย

10. Natsu
    Posted พฤศจิกายน 10, 2009 at 11:15 am | Permalink

    บทไม่สมจริง- ดูแล้วไม่เชื่อ
    อย่างกราฟฟิคดาวก็ดูรู้เลยว่าเป็นภาพนิ่ง
    มุขขาดๆเกินๆ บางอย่างล้นแต่ไม่จำเป็น บางอย่างถ้าเติมเข้าไปจะฮากว่านี้มาก
    นักแสดงก็ยังไม่หลุดการแอคมากเท่าไหร่ เลยไม่ค่อยเป็นธรรมชาติมาก

    เต็มสิบ น่าจะได้ซัก 6.5